Nieorganiczne błonnik, włókno chemiczne wykonane z minerałów, odgrywa coraz ważniejszą rolę we współczesnym przemyśle i budownictwie. Jego główne odmiany są zróżnicowane, w tym włókno szklane, włókno szklane kwarcowe, włókno borowe, włókno ceramiczne, włókno metalowe itp., Z których każda ma unikalne właściwości fizyczne i chemiczne.
Proces produkcyjny włókna nieorganicznego jest dość wyjątkowy. Wykonuje się to przez wirowanie po topieniu rudy i koksu w wysokiej temperaturze w określonej proporcji. Ta metoda przetwarzania daje super twardość, wytrzymałość i stosunkowo niską gęstość, dzięki czemu wyróżnia się między wieloma materiałami.
Wśród wielu zastosowań technologia natryskiwania włókna nieorganicznego jest szczególnie przyciągająca wzrok. Technologia ta powstała w Ameryce Północnej w latach 80. i była obecnie szeroko stosowana w krajach i regionach rozwiniętych, takich jak Ameryka Północna, Europa i Azja-Pacyfik. Ta technologia miesza nieorganiczną ultrafinową bawełnę z włókna z unikalnym klejem na bazie wody i rozpyla ją na powierzchni podłoża przez specjalny sprzęt, tworząc złożoną trójwymiarową strukturę sieci z doskonałą izolacją termiczną oraz właściwości izolacji dźwięku i izolacji dźwięku. Ta struktura jest nie tylko oporna na kondensację i oporność na wiatr, ale także niestosowane i wysoce adhezyjne, skutecznie chroniąc podłoże i powierzchnię strukturalną przed żrącymi i wilgotnymi gazami.
Zastosowania włókien nieorganicznych są znacznie więcej. Włókna szklane i azbest są szeroko stosowane w materiałach izolacyjnych termicznych, tkaniny z włókien metalowych są używane do wytwarzania specjalnych odzieży w celu zmniejszenia ryzyka porażenia elektrycznego, a włókna szklane alkaliczne zastępują włókna azbestowe w cemencie w celu poprawy cementu. Włókna boru z rdzeniami wolframowymi są również używane do wytwarzania skorup rakietowych ze względu na ich silny odporność na ściskanie.
